سلام آخرم را طوری قبول کن تا به یاد عشق هایی باشد که یخه ام را ول نمی کنند و به یاد مرگ پسری که نفسش را قسطی می خرید...!
باور کن دنیا برایت شیرین تر از عسل می شود وقتی آخرین دریچه ی امید را برویت می بندند اما از زیادی شیرینی زبانت با باورت مشکل پیدا می کند!! ........!
خدا دارد از آن بالا ، از این پایین و از همه جا به من می خندد. به عقل بچه ای که مرگ را در حال ، سعادت می بیند؟!
اجازه دهید بگذریم . بگذریم و این قدر بگذریم تا برسیم به هر کجا که تو بگی.و احتمالا بهشت زهرا_ شاید من دیگر نباشم... آخرش گلشیفته می آید سر قبرم هان؟ یا شاید هم آوریل لاوین!!
وقتی می گویم آب می شوم یعنی آب می شوم. آدامس موزی می خوام چی کار؟
فقط همین را در ایستگاه آخر بگویم: این جا خدا ـــــــــــــ
آخرش همه می گویید چه زیبا چه خوب یا چه قدر غم چه قدر بد... خدا همیشه نگهدارتان و گام هایتان سلامت باد
* تا آخرش هم کسی در انتهای این من ها ، تو را نمی بیند...
می خواهم بر اساس اصل چهل وچهار قانون اساسی
این آخرین حرف هایم را پیش ببرم
"کراک"
عادت کرده ام برای جلوگیری از اشک قندیلی
حرف ها را در گوشی بنویسم
گوش کن!
خبر جدیدی دارم:
"از موج مثبت خبری نیست"
حالا هر کس داوطلب است سرش را کاهو بگیرد
و بگوید: "منفی در منفی می شود مثبت"
.........................
....................................
................
انسان دوستی ام گل می کند
و چند سطر حذف می شود
تا مغز بچه ای دریاچه ی قیر نشود!
تصویرم از جلوی آیینه سُر می خورد
و به گوشه ای می خزد
چه کنم که این چشم ها
چشم دیدن خودشان را هم ندارند...!
و اما مشروح اخبار!!!
تا 2 پک دیگر مخم برای همیشه منتقل می شود (divert) روی "هیچستان"
.
.
تا بفهمی چی شده نبض من بدون فلاشر سرد می کند!!
(هر روز دارند این جمله ی معروف را یادم می دهند
"خنده ها تلاشیت برای پنهان کردن غم ها")
اما انگار هستی با خندیدن من مشکل دارد
فقط وقتی چشمم را ببندم چیزی می بینم...!
سیب زمینی داشت دیب دمینی خطاب می شد
که دستی آمد و خنده ام را به یغما برد
نگاه به صورتم نکن
مهر پیری به روحم خورده و دستانم
دستانم بدون بالا بر
و در حال
با آهی که ثمره ی دلی پر خون است
به پیری می رسند_ نمی رسند؟
بگذار یک لحظه عقلم مثل خرابه ای چهار شانه شود!
" رعشه هایم خیلی هنریست!!!"
اولین صفحه از دوره ی بغض سالاری دینی هیچ وقت یادم نمی رود:
این جانب روزگار سرد و رنگ پریده ای که بخارش
با بد شگونی مزین شده
به خنده اش رضایت نه! نمی دهم.
هنوز دنبال پاک کن می گردم
با این پیشانی مشکل دارم...!
(خب رسیدیم به جایی که پی نوشت ها هم پیش رفت می کنند
کسی پیاده نمی شود؟!!)
"قلمم دارد خودش را از دستانم آزاد می کند" پس
شش دانگ حواست را
بزن پای سطر های معطل
که من سه تیغم و جوانه قبول نمی کنم!
در مالیات هفتم زندگی ،
مرگ چند سالی می شود که قــُل اولش را زده
دنیا دارد بچه ی ناتنی اش را سقط می کند!!
و تو می گویی:
پشت کله ام ، فقط ،
کمی خاکستری شده؟
(با کلاهت قاضی بازی کن
این سر با دز بالایی هوای مردن دارد_ ندارد؟)
تبخیر خودم را حس می کنم
عاقبت رُسم کشیده می شود
با نردبانی که تقدیر جانی برایش نگذاشته
راهی آسمان می شوم
اما این معراج انتهایش کجاست؟
بلندی اش می رسد به همان جایی که صدام رفت ؟!
هـــــه! یک نگاه به چهار ستون ِ شل و ولی که
ادعای داربست بودن برج میلاد را دارد بینداز
یاد دریا برایت زنده میشود!!!
پیرمردی پیغام داد: فقط لانه ی موش را کم دارم!!
تو رو خخدا
این قدر با سوزن ِ نگاهتان به بغضم نزنید
بدون قسم! ظرفیتم با یک نگاهت لبریز شده!
لطفا کمک کنید و آرزوهایم را دست به دست کنید
قطعه ی 314 ردیف 314 و همه اش 314
همشان را در همان گور نوسازم بریزید
من باید آتش بازی قبلی زنده می شدم!
(آخ! ببخشید وسط حرفتون پریدم! این مرگ تکرار مجدد ندارد؟)
هـــه! نگاه کن! من بدون قرینه حذف می شوم...
رگ آخرم را که بزنم ۵ تکبیر بعد همه سیاه پوش می مانند؟
لطفا کمی عقب بروید
این شعر می خواهد سکته ی دوم خودش را هم
با موفقیت بزند!! (خیالت راحت شد که این شعر، شعر نمیشود؟)
به دو سطر بعد که برسی... یعنی من در غربت تمام ، تمام شده ام _ تمام شده ام !!؟؟
من از پوچی اشباع شدم می دانی؟
زحمت نکش!!!.... بــــ ـــه قـــــ و ل ــــــــــــــــــــــــــــــــ
پ.ن:
2. اگر این جا نایستاده بودم ، دنیا کمی کوچک تر بود.
3. التماس دعای ابدی برای همه ی مریضان
+
نوشته شده در سه شنبه 17 مهر1386 23:0 توسط آدم برفی
|
