"نگاه"

!صبر کن

تا چند ثانیه ی دیگر

دور برگردان شعرم را نشانت می دهم

!تا تو هم فقط به دختر درخت هلو فکر نکنی

فکر می کردم که دنیای کوچکی دارم

اما نه به این کوچکی

(هــــــــه! (...سقف آرزو هایم

کلمات آستین بالا زدند

دارند حلقه عمو زنجیر باف را خودشان می بافند
دارم به وحدت کلمه می رسم؟!                رهایـــــــــــــی کجایی؟
تو گفتی که ستاره ام
!اما کم فروغ تر از شب تاب ها

...بابا! تو کمی خودت را بالا بکش
می دانی تک ستاره ات هم نابود شد؟
بعید نیست امشب از آسمانت یک سقوط آزاد را شاهد باشیم
!به کم فروغی محکومم
.

.

.

*****

و من برگشتم! در میان چشم های گرد شده

و ابروانی که از زیادی جاذبه پایین آمده

سرم برای آب حکم

!خط عابر پیاده ایست با یک چراغ سبز

سکوت مجسمه ها هم بالاخره تمام می شود
اما دیگر چه کسی برای اعتراض ها، درد دل ها و ضجه های دسته جمعی طوطی ها کف گیر به تابه می زند؟
حرف نزن! ساکت باش و از زندگی
لذت را کارتونی ببر!باشه گلم؟

دانای کل این شعر دارد مرا قرنطینه می کند

نفس عمیقم را وقف تو نمی کنم
...نه برای تو و نه برای مجسمه ها
هنوز امیدی به درخششم هست؟

پ.ن:

...هنوز من و من ها منتظریم